1
00:00:00,000 --> 00:00:28,976
[Προσευχή]

2
00:00:29,000 --> 00:00:44,364
[παύση]

3
00:00:44,388 --> 00:00:48,621
Μ. Αθανάσιος: Την προηγούμενη
φορά είχαμε μιλήσει

4
00:00:48,645 --> 00:00:51,155
για το θέμα της ειρήνης,

5
00:00:51,179 --> 00:00:54,667
ως καρπόν του Αγίου Πνεύματος,

6
00:00:54,691 --> 00:00:59,726
και ήδη βρισκόμαστε στον
προτελευταίο καρπόν τον οποίον

7
00:00:59,750 --> 00:01:04,148
ο Απόστολος Παύλος αναφέρει

8
00:01:04,172 --> 00:01:07,884
μέσα στον κατάλογο αυτόν των
καρπών του Αγίου Πνεύματος

9
00:01:07,908 --> 00:01:09,881
που βέβαια δεν περιορίζονται

10
00:01:09,905 --> 00:01:13,013
σε 7, σε 9, σε 10,
σε έναν αριθμό,

11
00:01:13,037 --> 00:01:15,463
γιατί το Πνεύμα το Άγιο του Θεού

12
00:01:15,487 --> 00:01:17,995
δεν μπορεί να περιοριστεί
σε καρπούς αλλά

13
00:01:18,019 --> 00:01:19,852
δρα και κινείται και

14
00:01:19,876 --> 00:01:23,253
δίδει την παρουσία
του ας πούμε στον άνθρωπο,

15
00:01:23,277 --> 00:01:26,429
και είναι άπειροι οι καρποί
του Αγίου Πνεύματος,

16
00:01:26,453 --> 00:01:28,195
και στον κάθε άνθρωπο

17
00:01:28,219 --> 00:01:32,104
δίδεται αυτό που ο άνθρωπος
μπορεί να δεχθεί.

18
00:01:32,128 --> 00:01:34,454
Και όπως λένε οι Πατέρες
της Εκκλησίας,

19
00:01:34,478 --> 00:01:38,236
σε έναν άνθρωπον
ο οποίος έχει μέσα του

20
00:01:38,260 --> 00:01:42,756
ε... διαθέσεις ας πούμε φυσικές,

21
00:01:42,780 --> 00:01:46,088
σ’ αυτά τα φυσικά προτερήματα
που έχει ο άνθρωπος

22
00:01:46,112 --> 00:01:48,517
και στις φυσικές διαθέσεις,

23
00:01:48,541 --> 00:01:51,373
και στις φυσικές
κλήσεις, προσθέτει ο Θεός

24
00:01:51,397 --> 00:01:54,081
τη δική του παρουσία, αγιάζει

25
00:01:54,105 --> 00:01:56,788
τα φυσικά δεδομένα του ανθρώπου,

26
00:01:56,812 --> 00:02:01,736
και αγιάζει τον άνθρωπο και
τον καθαρίζει από κάθε αμαρτία,

27
00:02:01,760 --> 00:02:05,428
και φωτίζει τη διάνοιά
του και την ύπαρξή του ολόκληρη,

28
00:02:05,452 --> 00:02:08,235
προκειμένου να τελειωθεί
αυτός ο άνθρωπος εν Χριστώ,

29
00:02:08,259 --> 00:02:11,471
να γίνει τέλειος
εν Χριστώ άνθρωπος.

30
00:02:11,495 --> 00:02:14,767
Οι καρποί λοιπόν του Αγίου
Πνεύματος είναι άπειροι.

31
00:02:14,791 --> 00:02:16,698
Όμως σε αυτόν τον κατάλογο

32
00:02:16,722 --> 00:02:18,341
των καρπών
του Πνεύματος του Αγίου

33
00:02:18,365 --> 00:02:22,163
τον οποίο ο Απόστολος
Παύλος μας παραθέτει,

34
00:02:22,187 --> 00:02:24,778
που αρχίσαμε να τους βλέπομε

35
00:02:24,802 --> 00:02:28,010
από τους τελευταίους
προς τα πάνω,

36
00:02:28,034 --> 00:02:30,416
ο προτελευταίος καρπός

37
00:02:30,440 --> 00:02:34,143
προς τα πάνω είναι η χαρά.

38
00:02:34,167 --> 00:02:36,637
Η χαρά.

39
00:02:36,661 --> 00:02:41,237
«ὁ [δὲ] καρπὸς τοῦ Πνεύματός
ἐστιν ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη» κτλ.

40
00:02:41,261 --> 00:02:45,501
Ε... η χαρά είναι καρπός
του Αγίου Πνεύματος,

41
00:02:45,525 --> 00:02:50,256
και βέβαια, είναι καρπός
του Αγίου Πνεύματος

42
00:02:50,280 --> 00:02:54,807
γιατί την όντως χαρά,
την πραγματική χαρά,

43
00:02:54,831 --> 00:02:57,913
μόνον ο Θεός μπορεί
να τη δώσει στον άνθρωπο,

44
00:02:57,937 --> 00:03:01,676
και μόνον εν τω Θεώ
ο άνθρωπος μπορεί να αισθανθεί

45
00:03:01,700 --> 00:03:05,776
αυτή την απόλυτη χαρά
μέσα στην ύπαρξή του.

46
00:03:05,800 --> 00:03:10,671
Εξ υπαρχής ο Θεός παιδιά έπλασε
τον άνθρωπο για να χαίρεται.

47
00:03:10,695 --> 00:03:15,293
Γι' αυτό και έπλασε πρώτα
όλον τον κόσμο ο Θεός,

48
00:03:15,317 --> 00:03:18,944
όλη τη δημιουργία,
έκαμε τα πάντα ο Θεός,

49
00:03:18,968 --> 00:03:22,286
και στο τέλος,
έκαμε τον άνθρωπο.

50
00:03:22,310 --> 00:03:26,088
Ώστε, όταν θα δημιουργείται
ο άνθρωπος,

51
00:03:26,112 --> 00:03:28,064
να είναι όλα τελειωμένα.

52
00:03:28,088 --> 00:03:31,039
Όπως κάποιος που χτίζει
ένα σπίτι ας πούμε

53
00:03:31,063 --> 00:03:33,253
και το τελειώνει,
το επιπλώνει, το...

54
00:03:33,277 --> 00:03:36,308
ξέρω ‘γω του βάζει μέσα
τα πάντα, τα πάντα,

55
00:03:36,332 --> 00:03:40,487
και ύστερα το παραδίδει ας πούμε
ώστε να το χαρούν οι άνθρωποι

56
00:03:40,511 --> 00:03:44,409
και να πάνε στο σπίτι τους και
να μην αισθανθούν καμιά ανάγκη,

57
00:03:44,433 --> 00:03:47,241
και να μην αισθανθούν
καμιά έλλειψη,

58
00:03:47,265 --> 00:03:49,535
κατά τον ίδιο τρόπο
και ο καλός Θεός

59
00:03:49,559 --> 00:03:52,796
έκαμε τον κόσμο όλο
και τη δημιουργία όλη,

60
00:03:52,820 --> 00:03:58,859
και στο τέλος σαν κορωνίδα,
σαν επιστέγασμα της δημιουργίας,

61
00:03:58,883 --> 00:04:02,766
έκαμε τον άνθρωπο
ως εικόνα δική του,

62
00:04:02,790 --> 00:04:05,629
και ως όμοιον με τον Θεό,

63
00:04:05,653 --> 00:04:07,578
και έκαμε τον άνθρωπο πραγματικά

64
00:04:07,602 --> 00:04:10,542
ως το πιο όμορφο
δημιούργημά του.

65
00:04:10,566 --> 00:04:12,510
Το πιο τέλειον και το πιο όμορφο

66
00:04:12,534 --> 00:04:14,516
δημιούργημα του Θεού
είναι ο άνθρωπος.

67
00:04:14,540 --> 00:04:16,881
Δεν υπάρχει κάτι ωραιότερο
από τον άνθρωπο,

68
00:04:16,905 --> 00:04:18,901
ούτε πιο τέλειο από τον άνθρωπο.

69
00:04:18,925 --> 00:04:20,758
Ο άνθρωπος είναι

70
00:04:20,782 --> 00:04:24,499
η κορωνίδα της δημιουργίας,
το στεφάνι,

71
00:04:24,523 --> 00:04:27,783
η κορώνα, το στέμμα
της δημιουργίας.

72
00:04:27,807 --> 00:04:32,412
Και έγινε ακριβώς
για να απολαύσει

73
00:04:32,436 --> 00:04:34,927
τον Θεό ως πατέρα του,

74
00:04:34,951 --> 00:04:38,454
και να χρησιμοποιήσει
όλο αυτόν τον κόσμο,

75
00:04:38,478 --> 00:04:40,946
τον χτιστό κόσμο
που έκαμε ο Θεός,

76
00:04:40,970 --> 00:04:45,296
σαν ένα μέσον για να δει
τη μεγάλη αγάπη του Θεού.

77
00:04:45,320 --> 00:04:48,182
Όπως εμείς, έτσι; Ένας άνθρωπος,

78
00:04:48,206 --> 00:04:51,649
που αγαπά ξέρω ‘γω την
οικογένειά του, τη γυναίκα του,

79
00:04:51,673 --> 00:04:56,651
ένας άντρας, που κάμνει ξέρω
‘γω ένα ωραίο όπως είπαμε σπίτι,

80
00:04:56,675 --> 00:04:58,441
και κάνει τα πάντα ας πούμε,

81
00:04:58,465 --> 00:05:01,122
θυσιάζει όλες
τις οικονομίες του και

82
00:05:01,146 --> 00:05:03,294
κάνει ας πούμε
υπεράνθρωπες προσπάθειες

83
00:05:03,318 --> 00:05:06,027
να κάμει εκείνο το σπίτι
του όσο δυνατόν καλύτερο.

84
00:05:06,051 --> 00:05:08,117
Για να δείξει και μέσα από αυτό,

85
00:05:08,141 --> 00:05:11,501
όχι μόνο μέσα από αυτό αλλά
και μέσα από αυτό,

86
00:05:11,525 --> 00:05:14,898
την πολλήν του αγάπη για τη
γυναίκα του, για τα παιδιά του,

87
00:05:14,922 --> 00:05:17,011
και φροντίζει
και την παραμικρή λεπτομέρεια

88
00:05:17,035 --> 00:05:19,414
και να είναι όλα πλούσια
μέσα, και να είναι όλα

89
00:05:19,438 --> 00:05:21,846
όμορφα και εύχρηστα.

90
00:05:21,870 --> 00:05:24,758
Έτσι και ο καλός
Θεός έκαμε τον κόσμο,

91
00:05:24,782 --> 00:05:27,280
τόσο όμορφο και τόσο ωραίο

92
00:05:27,304 --> 00:05:31,397
που και η ωραία ελληνική
λέξη τον ονομάζει κόσμο,

93
00:05:31,421 --> 00:05:33,976
στολίδι δηλαδή, κόσμημα.

94
00:05:34,000 --> 00:05:37,614
Ώστε ο άνθρωπος στον τέλος,

95
00:05:37,638 --> 00:05:42,496
δημιουργούμενος ο άνθρωπος
να απολαύσει αυτόν τον κόσμο,

96
00:05:42,520 --> 00:05:45,613
και να ευχαριστήσει τον Θεό.

97
00:05:45,637 --> 00:05:49,028
Να καταλάβει πόσον
τον αγαπά ο Θεός

98
00:05:49,052 --> 00:05:51,487
και του έδωσε
αυτόν όλον τον κόσμο

99
00:05:51,511 --> 00:05:54,684
ακριβώς για να χαίρεται
ο άνθρωπος.

100
00:05:54,708 --> 00:05:59,206
Η χαρά είναι ένα στοιχείο
που είναι μέσα στην ύπαρξή μας.

101
00:05:59,230 --> 00:06:02,378
Ο άνθρωπος είναι
πλασμένος για να χαίρεται

102
00:06:02,402 --> 00:06:07,005
και είναι μέσα στην ίδια
την ύπαρξή του η χαρά.

103
00:06:07,029 --> 00:06:09,946
Και αυτό φαίνεται
εξ υπαρχής της δημιουργίας του.

104
00:06:09,970 --> 00:06:14,007
Γι' αυτό ονομάζει
η Γραφή τον παράδεισο,

105
00:06:14,031 --> 00:06:18,588
τον χώρο δηλαδή στον οποίο
ο Θεός έβαλε τον άνθρωπο,

106
00:06:18,612 --> 00:06:21,387
τον ονομάζει
παράδεισον της τρυφής.

107
00:06:21,411 --> 00:06:24,600
Παράδεισον δηλαδή
της χαράς, της απόλαυσης,

108
00:06:24,624 --> 00:06:29,976
της ευτυχίας,
της... μακαριότητος.

109
00:06:30,000 --> 00:06:32,368
Είναι πλασμένος
λοιπόν ο άνθρωπος

110
00:06:32,392 --> 00:06:34,187
όντως για να χαίρεται.

111
00:06:34,211 --> 00:06:37,455
Είναι μέσα στη ζωή μας
η χαρά, μες την ύπαρξή μας.

112
00:06:37,479 --> 00:06:40,703
Είναι ανάγκη του εαυτού
μας, να χαιρόμαστε.

113
00:06:40,727 --> 00:06:44,082
Όμως, αυτό το χάρισμα,

114
00:06:44,106 --> 00:06:48,714
αυτή η... το προτέρημα,
το ιδίωμα της φύσεώς μας,

115
00:06:48,738 --> 00:06:52,646
δυστυχώς, και αυτό μαζί
με όλα τα άλλα,

116
00:06:52,670 --> 00:06:55,233
μετά το γεγονός της πτώσεώς μας,

117
00:06:55,257 --> 00:06:57,435
συνετρίβηκε και αυτό

118
00:06:57,459 --> 00:07:03,087
και ο άνθρωπος έφυγε
από την όμορφη αυτήν χαρά

119
00:07:03,111 --> 00:07:05,825
και εμπήκε μέσα στον πόνο.

120
00:07:05,849 --> 00:07:10,834
Γι' αυτό βλέπετε
το αποτέλεσμα της πτώσεως ήταν

121
00:07:10,858 --> 00:07:14,409
οι λύπες, ο κόπος, ο θάνατος,

122
00:07:14,433 --> 00:07:17,391
οι αρρώστιες, όλα αυτά
τα δυσάρεστα τα οποία

123
00:07:17,415 --> 00:07:20,005
δυστυχώς εμπήκαν
μέσα στη ζωή μας.

124
00:07:20,029 --> 00:07:22,751
Και υπετάγη ο άνθρωπος σ’ αυτά

125
00:07:22,775 --> 00:07:26,283
και μαζί με τον άνθρωπο
υπετάγη και όλη η χτίσις

126
00:07:26,307 --> 00:07:27,839
μέσα στη φθορά

127
00:07:27,863 --> 00:07:30,988
και στην ακαταστασία
και στον πόνο και στη θλίψη,

128
00:07:31,012 --> 00:07:34,647
μέχρις ότου ο Χριστός
γενόμενος άνθρωπος

129
00:07:34,671 --> 00:07:37,809
ανασκεύασε τον άνθρωπο

130
00:07:37,833 --> 00:07:40,486
και σταμάτησε αυτή την...

131
00:07:40,510 --> 00:07:42,617
κατάσταση που υπήρχε στον κόσμο,

132
00:07:42,641 --> 00:07:46,509
γενόμενος ο ίδιος ο νέος
Αδάμ, ο νέος άνθρωπος,

133
00:07:46,533 --> 00:07:49,524
και κάνοντας εμάς
δικά του παιδιά.

134
00:07:49,548 --> 00:07:50,976
[παύση]

135
00:07:51,000 --> 00:07:55,104
Το να χαιρόμαστε λοιπόν
είναι ιδίωμα της φύσεώς μας.

136
00:07:55,128 --> 00:07:58,803
Το να μη χαιρόμαστε, είναι
κάτι που δεν μας ταιριάζει,

137
00:07:58,827 --> 00:08:01,705
δεν το θέλομε. Γι'
αυτό και ο άνθρωπος

138
00:08:01,729 --> 00:08:04,611
δεν αναπαύεται
ποτέ εις τη θλίψη,

139
00:08:04,635 --> 00:08:07,744
εις τον πόνο, δεν το θέλει
ο άνθρωπος τον πόνο.

140
00:08:07,768 --> 00:08:10,129
Όσο και...

141
00:08:10,153 --> 00:08:12,618
να το φιλοσοφήσει κανείς,

142
00:08:12,642 --> 00:08:15,661
ο εαυτός μας
δεν ταυτίζεται με τη θλίψη.

143
00:08:15,685 --> 00:08:18,769
Ταυτίζεται με τη χαρά.

144
00:08:18,793 --> 00:08:23,276
Όμως δυστυχώς όπως
είπαμε, μεταπτωτικά,

145
00:08:23,300 --> 00:08:27,140
εμπήκε πλέον ο πόνος
και η θλίψη στη δική μας ζωή.

146
00:08:27,164 --> 00:08:30,879
Γι' αυτό ο Χριστός
όταν αναστήθηκε,

147
00:08:30,903 --> 00:08:33,462
και συνάντησε
τους πρώτους ανθρώπους,

148
00:08:33,486 --> 00:08:37,591
τις μυροφόρες γυναίκες,
μετά την ανάστασή του,

149
00:08:37,615 --> 00:08:41,132
το πρώτο πράγμα που τους είπε
ήταν, χαίρετε. Έτσι;

150
00:08:41,156 --> 00:08:43,783
Έπαυσεν ο Θεός δηλαδή

151
00:08:43,807 --> 00:08:47,220
τη θλίψιν και τον πόνο
των ανθρώπων

152
00:08:47,244 --> 00:08:49,972
και τους έδωσεν
τη δική του χαρά.

153
00:08:49,996 --> 00:08:54,955
Τους έδωσεν τη χαράν τη δική
του, όχι τη χαράν την κοσμική.

154
00:08:54,979 --> 00:08:58,056
Γιατί εδώ είναι
η τεράστια διαφορά.

155
00:08:58,080 --> 00:09:01,126
Υπάρχουν χαρές και χαρές
στον κόσμο τούτο.

156
00:09:01,150 --> 00:09:05,502
Υπάρχει χαρά την οποία
υπόσχεται ο κόσμος, έτσι;

157
00:09:05,526 --> 00:09:09,532
Να πάμε λέει να χαρούμε,
να διασκεδάσομε, να γλεντήσομε,

158
00:09:09,556 --> 00:09:13,149
ελάτε όλοι μαζί να χαρούμε ξέρω
‘γω κάτι πινακίδες που γράφουν,

159
00:09:13,173 --> 00:09:15,273
κάτι διαφημίσεις,

160
00:09:15,297 --> 00:09:19,160
οι οποίες βέβαια εντάξει,
χαρές είναι και αυτές,

161
00:09:19,184 --> 00:09:22,123
αλλά ε...

162
00:09:22,147 --> 00:09:24,875
δεν μπορούν να...

163
00:09:24,899 --> 00:09:27,439
να συγκριθούν
με τη χαρά του Θεού.

164
00:09:27,463 --> 00:09:30,455
Γιατί η τεράστια διαφορά
της χαράς του κόσμου

165
00:09:30,479 --> 00:09:34,418
από τη χαρά του Θεού, είναι
ότι η χαρά του κόσμου τούτου,

166
00:09:34,442 --> 00:09:37,231
είναι ένα γεγονός

167
00:09:37,255 --> 00:09:39,533
γενόμενο και απογενόμενο.
Δηλαδή είναι ένα γεγονός

168
00:09:39,557 --> 00:09:41,517
που γίνεται και σταματά
κάποια στιγμή.

169
00:09:41,541 --> 00:09:44,609
Έχω ένα χαρούμενο
γεγονός στη ζωή μου,

170
00:09:44,633 --> 00:09:46,924
ξέρω ‘γω επέρασα
τα μαθήματά μου,

171
00:09:46,948 --> 00:09:50,433
εκέρδησα το λαχείο μου, ξέρω
‘γω επέτυχα κάτι στη ζωή μου,

172
00:09:50,457 --> 00:09:54,772
χαίρομαι. Είναι ένα γεγονός
που συμβαίνει έξω από μένα,

173
00:09:54,796 --> 00:09:57,007
δέχομαι το ερέθισμα
αυτό της χαράς

174
00:09:57,031 --> 00:09:59,137
και χαίρομαι και εγώ μέσα μου.

175
00:09:59,161 --> 00:10:01,980
Η χαρά όμως
η δική μου διαρκεί

176
00:10:02,004 --> 00:10:04,760
όσον διαρκεί το γεγονός εκείνο.

177
00:10:04,784 --> 00:10:07,707
Εάν παύσει το γεγονός
εκείνο να διαρκεί,

178
00:10:07,731 --> 00:10:10,786
το εξωτερικό γεγονός
από τα έξω προς τα μέσα,

179
00:10:10,810 --> 00:10:13,198
τότε παύει και η δική μου χαρά.

180
00:10:13,222 --> 00:10:19,741
Και βέβαια, ε... όλα
αυτά απειλούνται συνεχώς

181
00:10:19,765 --> 00:10:23,702
από το γεγονός
του ότι η ίδια η ζωή μας

182
00:10:23,726 --> 00:10:29,060
δεν μας υπόσχεται
μιαν αμετάβλητη χαρά.

183
00:10:29,084 --> 00:10:31,490
Έτσι, ό,τι και να κάμομε,

184
00:10:31,514 --> 00:10:35,333
ό,τι και αν ας πούμε
φανταστούμε,

185
00:10:35,357 --> 00:10:38,656
δεν είναι δυνατόν να έχομε μιαν
αμετάβλητη χαρά στη ζωή μας.

186
00:10:38,680 --> 00:10:41,976
Κάποια στιγμή τα πράγματα
θα μεταβληθούν.

187
00:10:42,000 --> 00:10:45,271
Και αν υποθέσομε ακόμα
αυτό το οποίο είναι ουτοπία,

188
00:10:45,295 --> 00:10:49,867
αλλά και αν υποθέσομε
ότι σε έναν άνθρωπο

189
00:10:49,891 --> 00:10:53,843
όλα τα γεγονότα της ζωής
του είναι τόσο όμορφα,

190
00:10:53,867 --> 00:10:57,575
τόσο ωραία, τόσο ιδανικά, που

191
00:10:57,599 --> 00:11:00,832
τέλος πάντων ο άνθρωπος
αυτός γεννιέται, μεγαλώνει,

192
00:11:00,856 --> 00:11:05,259
και ζει τη ζωή του ολόκληρη
σε μιαν αδιάλειπτη χαρά

193
00:11:05,283 --> 00:11:07,621
λόγω των εξωτερικών γεγονότων,

194
00:11:07,645 --> 00:11:11,495
αφού όλα του είναι τόσο καλά
και τόσο όμορφα και τόσο ωραία

195
00:11:11,519 --> 00:11:14,659
και δεν έχει ούτε
ένα στοιχείο της ζωής του

196
00:11:14,683 --> 00:11:16,842
που να προκαλεί θλίψη,

197
00:11:16,866 --> 00:11:21,456
παρά ταύτα όμως υπάρχει
ένα γεγονός, αναπόφευκτο,

198
00:11:21,480 --> 00:11:25,672
το οποίον οπωσδήποτε
λειτουργεί σαν εφιάλτης

199
00:11:25,696 --> 00:11:28,125
για τη χαρά και την ευτυχία
του ανθρώπου.

200
00:11:28,149 --> 00:11:30,537
Και αυτό είναι ο θάνατος.

201
00:11:30,561 --> 00:11:35,782
Ο θάνατος αφανίζει
τη χαρά του ανθρώπου.

202
00:11:35,806 --> 00:11:38,677
Και ο θάνατος όχι
μόνο ως γεγονός

203
00:11:38,701 --> 00:11:41,936
που θα το συναντήσομε ξέρω 'γω
στο τέλος της ζωής μας,

204
00:11:41,960 --> 00:11:45,367
ένα γεγονός που θα μας
μεταφέρει σε μια άλλη διάσταση,

205
00:11:45,391 --> 00:11:49,099
αλλά ο θάνατος
ο οποίος ενεργείται

206
00:11:49,123 --> 00:11:52,571
ανά πάσα στιγμή πάνω
στην ύπαρξή μας, έτσι;

207
00:11:52,595 --> 00:11:55,718
Κάθε λεπτό το οποίο περνά,

208
00:11:55,742 --> 00:11:58,277
απεργάζεται τον θάνατό μας.

209
00:11:58,301 --> 00:12:01,234
Μας αφαιρεί ένα τμήμα
από τη ζωή μας.

210
00:12:01,258 --> 00:12:04,965
Αν πούμε ότι η ζωή μας
είναι ένα οικοδόμημα,

211
00:12:04,989 --> 00:12:09,956
ο θάνατος, ο χρόνος,
μας αφαιρεί μια πέτρα.

212
00:12:09,980 --> 00:12:12,039
Ξέρω ‘γω κάθε μια ώρα
φύγει και μια πέτρα.

213
00:12:12,063 --> 00:12:16,147
Όσες πέτρες και να έχεις,
κάποια στιγμή θα λείψουν.

214
00:12:16,171 --> 00:12:19,079
Διότι συνέχεια
αφαιρούνται, αφαιρείται.

215
00:12:19,103 --> 00:12:24,191
Ο χρόνος, είναι,
τα μόρια του θανάτου,

216
00:12:24,215 --> 00:12:29,584
που αναπόφευκτα με οδηγούν
εις τη φθορά. Το γήρας.

217
00:12:29,608 --> 00:12:34,181
Μπορεί να πεις ότι ναι,
θα είμαι υγιής, έτσι,

218
00:12:34,205 --> 00:12:37,916
όπως λέμε ας πούμε, σαν την
υγεία δεν έχει, να έχομε υγεία.

219
00:12:37,940 --> 00:12:40,901
Ε, ας έχομε υγεία. Να
έχομε, γιατί να μην έχομε.

220
00:12:40,925 --> 00:12:43,363
Αλλά όση υγεία και να έχομε,

221
00:12:43,387 --> 00:12:46,384
ο χρόνος που λειτουργεί πάνω μας

222
00:12:46,408 --> 00:12:49,816
δεν μας φθείρει, δεν μας
κάνει γηραιότερους,

223
00:12:49,840 --> 00:12:52,372
δεν μας οδηγεί αναπόφευκτα

224
00:12:52,396 --> 00:12:54,976
στο βιολογικό τέλος;

225
00:12:55,807 --> 00:13:01,629
Άρα, η χαρά, η εξωτερική
χαρά, η χαρά του κόσμου τούτου,

226
00:13:01,653 --> 00:13:04,370
είναι μια χαρά
η οποία απειλείται,

227
00:13:04,394 --> 00:13:07,977
από τον θάνατο τον ίδιο
και τα μόρια του θανάτου,

228
00:13:08,001 --> 00:13:11,491
και όλα τα γεγονότα
που απαρτίζουν

229
00:13:11,515 --> 00:13:14,473
τη δυσκολία
της ανθρώπινης ζωής μας,

230
00:13:14,497 --> 00:13:17,605
και έχει ημερομηνία λήξεως.

231
00:13:17,629 --> 00:13:20,177
Και ένα πράγμα το οποίον

232
00:13:20,201 --> 00:13:24,012
λήγει για τον άνθρωπο
δεν τον αναπαύει.

233
00:13:24,036 --> 00:13:25,628
[παύση]

234
00:13:25,652 --> 00:13:31,215
Ε... δεν ξέρω αν... αν συμβαίνει
και σε εσάς αυτό το πράγμα αλλά

235
00:13:31,239 --> 00:13:35,397
ένα πράγμα που είναι
ξένο, δεν μας αναπαύει.

236
00:13:35,421 --> 00:13:38,940
Για να αναπαυθούμε πρέπει αυτό
το πράγμα να είναι δικό μου.

237
00:13:38,964 --> 00:13:43,397
Δηλαδή... είμαι εδώ ας πούμε,
αυτός ο χώρος είναι δικός μου,

238
00:13:43,421 --> 00:13:46,561
ή αν ξέρω ας πούμε
ότι είμαι για μια μέρα,

239
00:13:46,585 --> 00:13:48,111
ε θα το χαρώ μια μέρα

240
00:13:48,135 --> 00:13:51,039
και δεν είναι δικό μου
και οπωσδήποτε θα φύγω.

241
00:13:51,063 --> 00:13:54,104
Κάθε πράγμα
που έχει ημερομηνία λήξεως,

242
00:13:54,128 --> 00:13:56,887
είναι πεπερασμένο,
είναι περιορισμένο,

243
00:13:56,911 --> 00:13:59,173
δεν μπορεί να αναπαύσει
τον άνθρωπο.

244
00:13:59,197 --> 00:14:02,345
Γιατί ο άνθρωπος είναι
πλασμένος από τον Θεό,

245
00:14:02,369 --> 00:14:05,537
να είναι εικόνα
του απείρου Θεού.

246
00:14:05,561 --> 00:14:09,159
Ο Θεός είναι άπειρος,
δεν χωρείτε πουθενά,

247
00:14:09,183 --> 00:14:12,786
δεν είναι περιορισμένος,
δεν έχει ημερομηνία λήξεως,

248
00:14:12,810 --> 00:14:16,733
έχει μια άπειρη διάσταση.

249
00:14:16,757 --> 00:14:19,335
Ο άνθρωπος αναπαύεται

250
00:14:19,359 --> 00:14:22,216
μόνο σ’ αυτή την άπειρη
διάσταση του Θεού.

251
00:14:22,240 --> 00:14:24,328
Σε πράγματα περιορισμένα,

252
00:14:24,352 --> 00:14:26,733
τα οποία λήγουν
και τα οποία ας πούμε

253
00:14:26,757 --> 00:14:28,973
είναι φθαρτά και εφήμερα,

254
00:14:28,997 --> 00:14:31,495
δεν μπορεί κατ'
ουσία να αναπαυτεί.

255
00:14:31,519 --> 00:14:36,247
Ίσως μπορεί να βρει
μια προσωρινή ξεκούραση,

256
00:14:36,271 --> 00:14:38,689
αλλά ανάπαυση και χαρά

257
00:14:38,713 --> 00:14:40,992
δεν μπορεί να βρει ο άνθρωπος
σ' αυτά τα πράγματα.

258
00:14:41,016 --> 00:14:44,754
Χαίρεται σ’ αυτό το οποίο
είναι απόλυτα δικόν του

259
00:14:44,778 --> 00:14:46,718
και είναι αιώνια δικόν του.

260
00:14:46,742 --> 00:14:49,976
Ο άνθρωπος αναπαύεται
εις την αιωνιότητα.

261
00:14:50,698 --> 00:14:53,842
Αυτή η χαρά λοιπόν του Θεού,

262
00:14:53,866 --> 00:14:56,290
είναι μια κατάστασης

263
00:14:56,314 --> 00:14:59,906
η οποία δίδεται μέσα
στο είναι του ανθρώπου,

264
00:14:59,930 --> 00:15:02,479
μέσα στην καρδιά του ανθρώπου
όπως λένε οι Πατέρες,

265
00:15:02,503 --> 00:15:05,431
μες το βάθος της υπάρξεώς μας.

266
00:15:05,455 --> 00:15:07,867
Και όπως λέει ο Χριστός
για την ειρήνη,

267
00:15:07,891 --> 00:15:10,329
που όλα είναι καρποί
του Άγιου Πνεύματος,

268
00:15:10,353 --> 00:15:14,566
η «εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν·
οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν».

269
00:15:14,590 --> 00:15:18,249
Σας δίδω τη δική μου ειρήνη
που δεν μοιάζει με την ειρήνη

270
00:15:18,273 --> 00:15:20,727
που δίδει ο κόσμος,
λέει ο Χριστός.

271
00:15:20,751 --> 00:15:24,985
Το ίδιο πράγμα ισχύει και
για τη χαρά. Η χαρά του Θεού,

272
00:15:25,009 --> 00:15:29,365
δεν είναι μια χαρά που μοιάζει
με τις χαρές του κόσμου τούτου,

273
00:15:29,389 --> 00:15:34,768
αλλά εάν τις συγκρίνεις, είναι
όπως το φως με το σκοτάδι.

274
00:15:34,792 --> 00:15:39,452
Είναι όπως ένα πράγμα
το οποίον είναι...

275
00:15:39,476 --> 00:15:43,693
υλικό και ένα πράγμα
το οποίο είναι άυλον,

276
00:15:43,717 --> 00:15:47,214
και είναι ξέρω ‘γω
αιώνιο, δεν φθείρεται.

277
00:15:47,238 --> 00:15:50,941
Η χαρά του Θεού που πηγάζει
μες την καρδιά του ανθρώπου,

278
00:15:50,965 --> 00:15:55,005
δεν εξαρτάται
από τα εξωτερικά πράγματα

279
00:15:55,029 --> 00:15:57,510
ούτε από τα εξωτερικά
ερεθίσματα,

280
00:15:57,534 --> 00:16:02,452
και δεν μεταβάλλεται
ούτε λήγει ποτέ.

281
00:16:02,476 --> 00:16:06,868
Γι' αυτό τον λόγο και γεννά
μέσα στην καρδιά του ανθρώπου

282
00:16:06,892 --> 00:16:10,009
μιαν βεβαιότητα. Έτσι;

283
00:16:10,033 --> 00:16:12,567
Κανείς δεν μπορεί να άρει

284
00:16:12,591 --> 00:16:17,105
τη χαρά του Θεού από την καρδιά
του ανθρώπου, κανείς απολύτως.

285
00:16:17,129 --> 00:16:19,707
Θα μου πεις τώρα, καλά,

286
00:16:19,731 --> 00:16:23,270
όταν ο άνθρωπος βλέπει
γύρω του τόσες θλίψεις,

287
00:16:23,294 --> 00:16:26,676
τόσες δυσκολίες, τόσο πόνο,
μπορεί να χαίρεται;

288
00:16:26,700 --> 00:16:28,828
Είναι αναίσθητος
τούτος ο άνθρωπος;

289
00:16:28,852 --> 00:16:30,660
Και τι είναι αυτή η χαρά;

290
00:16:30,684 --> 00:16:33,171
Είναι όπως εκείνο το τραγούδι
που λέει, έχω μια χαρά τραλαλά;

291
00:16:33,195 --> 00:16:35,835
Τι είναι αυτή η χαρά, είναι
χαζοχαρούμενος τούτος ο άνθρωπος

292
00:16:35,859 --> 00:16:39,947
του Θεού; Δεν μετέχει
στον πόνο των άλλων;

293
00:16:40,604 --> 00:16:45,873
Ε... ακριβώς εδώ είναι
το μυστήριο. Ότι,

294
00:16:45,897 --> 00:16:51,255
ο άνθρωπος του Θεού αδιαλείπτως
χαίρεται όπως λέγει η Γραφή,

295
00:16:51,279 --> 00:16:55,497
χαίρεται αδιαλείπτως,
αλλά ταυτόχρονα

296
00:16:55,521 --> 00:16:59,698
μετέχει και στον πόνο
και στη θλίψη όλων των ανθρώπων,

297
00:16:59,722 --> 00:17:03,264
γιατί αυτή η χαρά δεν είναι

298
00:17:03,288 --> 00:17:06,766
ε... ασύνδετη με την αγάπη.

299
00:17:06,790 --> 00:17:09,754
Και μπορεί να θρηνεί
ο άνθρωπος, μπορεί να πονά

300
00:17:09,778 --> 00:17:14,146
και να πονά σε μεγάλο βαθμό
για τον πόνο του κόσμου όλου,

301
00:17:14,170 --> 00:17:16,652
αλλά όμως μες
το βάθος του είναι του

302
00:17:16,676 --> 00:17:21,291
υπάρχει η χαρά όχι της
αναισθησίας, ως προς τον πόνο,

303
00:17:21,315 --> 00:17:24,157
αλλά η χαρά
της παρουσίας του Θεού

304
00:17:24,181 --> 00:17:27,884
η οποία παρουσία του Θεού
γλυκαίνει τον πόνο των ανθρώπων

305
00:17:27,908 --> 00:17:31,435
και γλυκαίνει τον πόνο
όλου του κόσμου.

306
00:17:31,459 --> 00:17:34,930
Και έχει άλλα αισθητήρια
ο άνθρωπος αυτός

307
00:17:34,954 --> 00:17:38,438
και άλλον τρόπο που βλέπει
και αντιμετωπίζει τα πράγματα.

308
00:17:38,462 --> 00:17:43,227
Έτσι, την καρδιά του κανείς
δεν μπορεί να τη συλήσει,

309
00:17:43,251 --> 00:17:47,020
δεν μπορεί να τη λεηλατήσει
την καρδιά του, και κανείς

310
00:17:47,044 --> 00:17:49,777
δεν μπορεί να αφαιρέσει
τη χαρά του Θεού

311
00:17:49,801 --> 00:17:51,829
από την καρδιά του ανθρώπου,

312
00:17:51,853 --> 00:17:56,028
γι' αυτό ο άνθρωπος
αυτός αδιαλείπτως χαίρεται.

313
00:17:56,052 --> 00:18:00,080
Αφού η χαρά επήγασε
από τον ίδιο τον Χριστό,

314
00:18:00,104 --> 00:18:02,113
και μας την έδωσε ο Χριστός.

315
00:18:02,137 --> 00:18:05,784
Γι' αυτό και ο χαιρετισμός,
χαίρεται,

316
00:18:05,808 --> 00:18:09,337
είναι ακριβώς
χαιρετισμός ευαγγελικός.

317
00:18:09,361 --> 00:18:11,453
Είναι ο χαιρετισμός

318
00:18:11,477 --> 00:18:14,251
που ο ίδιος ο Χριστός
είπε εις τις μαθήτριες,

319
00:18:14,275 --> 00:18:16,627
τις μυροφόρες γυναίκες,

320
00:18:16,651 --> 00:18:18,815
και τον οποίο βέβαια
και εμείς λέμε

321
00:18:18,839 --> 00:18:22,180
και μας θυμίζει ακριβώς
τη μεγάλη χαρά η οποία εδόθη

322
00:18:22,204 --> 00:18:24,835
δια της Αναστάσεως
του Κυρίου μας, και ακριβώς

323
00:18:24,859 --> 00:18:27,375
γιατί από την Ανάσταση, λόγω
του ότι η Ανάσταση

324
00:18:27,399 --> 00:18:30,183
κατήργησε τον θάνατο.

325
00:18:31,277 --> 00:18:34,145
Και αυτό γίνεται μέσα
στο βάθος του ανθρώπου.

326
00:18:34,169 --> 00:18:36,787
Δεν εξαρτάται
από εξωτερικά γνωρίσματα.

327
00:18:36,811 --> 00:18:39,517
Μπορεί γύρω μας
τα πάντα να είναι μαύρα,

328
00:18:39,541 --> 00:18:43,471
μπορεί γύρω μας
να υπάρχει μια μιζέρια

329
00:18:43,495 --> 00:18:45,615
και μια δυσκολία τεράστια,

330
00:18:45,639 --> 00:18:47,812
είτε από τις κακίες
των ανθρώπων,

331
00:18:47,836 --> 00:18:50,723
είτε από την πραγματικότητα
που είναι γύρω μας,

332
00:18:50,747 --> 00:18:54,074
είτε από τη φυσική
μας κατάσταση έτσι;

333
00:18:54,098 --> 00:18:58,569
Μπορεί να είμαστε προ
του θανάτου, προ του θανάτου,

334
00:18:58,593 --> 00:19:01,963
κι όμως η καρδιά μας
να είναι γεμάτη χαρά.

335
00:19:01,987 --> 00:19:04,223
Γιατί αυτή η παρουσία του Θεού,

336
00:19:04,247 --> 00:19:07,645
αυτή η παρουσία του καρπού
του Αγίου Πνεύματος

337
00:19:07,670 --> 00:19:09,664
δεν μας εγκαταλείπει ποτέ.

338
00:19:09,688 --> 00:19:13,001
Δεν ξέρω αν είδατε καμιά
φορά ανθρώπους να πεθαίνουν,

339
00:19:13,025 --> 00:19:15,919
τις τελευταίες τους στιγμές.

340
00:19:16,630 --> 00:19:20,336
Εγώ έτυχα να δω μερικούς
ανθρώπους να πεθαίνουν,

341
00:19:20,360 --> 00:19:22,943
και πραγματικά μου
έκανε τεράστια εντύπωση

342
00:19:22,967 --> 00:19:24,635
ότι αυτοί οι άνθρωποι

343
00:19:24,659 --> 00:19:27,614
που ήταν άνθρωποι του Θεού,
άνθρωποι προσευχής,

344
00:19:27,638 --> 00:19:32,018
κυριολεκτικά έλαμπαν
από τη χαρά τους.

345
00:19:32,042 --> 00:19:34,132
Ένα παράξενο πράγμα.

346
00:19:34,156 --> 00:19:37,241
Η ώρα του θανάτου
για αυτούς, δεν ήταν

347
00:19:37,265 --> 00:19:40,307
η ώρα της τραγωδίας
τους ας πούμε,

348
00:19:40,331 --> 00:19:45,544
αλλά η ώρα που η καρδιά
τους κυριολεκτικά πλημμύριζε

349
00:19:45,568 --> 00:19:49,458
από τη χαρά αυτή του Θεού,
η οποία νικούσαν το θάνατο.

350
00:19:49,482 --> 00:19:52,327
Θυμάμαι ένα γεροντάκι
που είμαστε στη σκήτη,

351
00:19:52,351 --> 00:19:56,604
ο γερο Θεοφύλακτος, 20 λεπτά
περίπου πριν κοιμηθεί τελείως.

352
00:19:56,628 --> 00:19:59,666
Πριν ξεψυχήσει
που λέμε. Ήμουν εκεί,

353
00:19:59,690 --> 00:20:03,198
τον ρωτάω, πάππου,
φοβάσαι που θα πεθάνεις;

354
00:20:03,222 --> 00:20:05,967
Και ήταν τυφλός αυτός χρόνια.

355
00:20:05,991 --> 00:20:09,540
Του έκαναν αέρα
με μια φούσκα έτσι εκεί,

356
00:20:09,564 --> 00:20:11,501
δεν είχε μέσα στο Όρος εκεί,

357
00:20:11,525 --> 00:20:14,230
και δεν μπορούσε να αναπνεύσει
και έβγαλε αυτό το πράγμα

358
00:20:14,254 --> 00:20:16,668
και άνοιξε τα μάτια
του και έλαμπε από τη χαρά.

359
00:20:16,692 --> 00:20:20,676
Και λέει μου, όχι! Λέγω
αδιαλείπτως την Ευχή.

360
00:20:20,700 --> 00:20:24,018
Μια χαρά λες και πήγαινε
στο γάμο. Ναι.

361
00:20:24,042 --> 00:20:26,517
Και έλαμπε το πρόσωπό του.

362
00:20:26,541 --> 00:20:29,818
Λοιπόν, ε...

363
00:20:29,842 --> 00:20:32,456
έχω δει βέβαια
και άλλους ανθρώπους

364
00:20:32,480 --> 00:20:34,818
που δεν ήταν κοντά στον Θεό.

365
00:20:34,842 --> 00:20:39,079
Ε... πραγματικά είναι
τραγωδία ας πούμε.

366
00:20:39,103 --> 00:20:42,488
Εκείνη την ώρα βλέπεις
και καταλαβαίνεις

367
00:20:42,512 --> 00:20:44,890
τον άνθρωπον. Έτσι.

368
00:20:44,914 --> 00:20:46,920
Πώς είναι ο άνθρωπος.

369
00:20:46,944 --> 00:20:50,535
Είναι αβοήθητος, είναι
μόνος, είναι γυμνός,

370
00:20:50,559 --> 00:20:55,244
δεν έχει ας πούμε
από που να κρατηθεί.

371
00:20:55,268 --> 00:20:57,586
Και αν δεν έχει πράγματι
μέσα του

372
00:20:57,610 --> 00:20:59,948
τούτο το στήριγμα
που νικά τον θάνατο,

373
00:20:59,972 --> 00:21:02,205
είναι όντως τραγωδία η ζωή του,

374
00:21:02,229 --> 00:21:04,367
και ύπαρξής του. Ενώ αντίθετα,

375
00:21:04,391 --> 00:21:07,756
η παρουσία του Θεού
όντως νικά τον θάνατο

376
00:21:07,780 --> 00:21:10,058
και τον άνθρωπο τον βοηθά

377
00:21:10,082 --> 00:21:14,679
και τον κρατά
σ’ αυτήν τη χαρά τη μεγάλη.

378
00:21:14,703 --> 00:21:16,167
Τώρα,

379
00:21:16,209 --> 00:21:19,417
πώς γεννιέται η χαρά του Θεού
μες την καρδιά του ανθρώπου;

380
00:21:19,441 --> 00:21:24,110
Ωραία, λέμε γι' αυτό αλλά
πώς γίνεται αυτή η χαρά;

381
00:21:24,134 --> 00:21:25,605
[παύση]

382
00:21:25,629 --> 00:21:30,168
Έχει ένα λόγο ένας αββάς της
Εκκλησίας, ασκητικός πατέρας,

383
00:21:30,192 --> 00:21:32,616
που λέει, περί της χαράς

384
00:21:32,640 --> 00:21:35,478
της γενομένης
εν την καρδία του ανθρώπου,

385
00:21:35,502 --> 00:21:40,353
όταν αρχίζει ο άνθρωπος να
εργάζεται τις εντολές του Θεού.

386
00:21:40,377 --> 00:21:43,347
Όταν ο άνθρωπος αρχίζει

387
00:21:43,371 --> 00:21:46,066
ε... να...

388
00:21:46,090 --> 00:21:48,622
να αγωνίζεται πνευματικά,

389
00:21:48,646 --> 00:21:52,179
και να εργάζεται την εργασία
των εντολών του Θεού,

390
00:21:52,203 --> 00:21:54,875
και κοπιάζει
σε αυτήν την εργασία,

391
00:21:54,899 --> 00:22:00,061
και σίγουρα αγωνίζεται, παλεύει
ας πούμε, ο άνθρωπος αυτός,

392
00:22:00,085 --> 00:22:02,681
και προσπαθεί,

393
00:22:02,705 --> 00:22:07,251
τότε, σίγουρα κοπιάζει πολύ και

394
00:22:07,275 --> 00:22:11,318
καμιά φορά δυσκολεύεται
και πάρα πολύ, όμως,

395
00:22:11,342 --> 00:22:13,794
σιγά σιγά μες την καρδιά του

396
00:22:13,818 --> 00:22:16,249
αρχίζει να ανατέλλει αυτή

397
00:22:16,273 --> 00:22:19,717
η πρώτη αχτίδα
της χαράς του Θεού.

398
00:22:19,741 --> 00:22:21,684
Η οποία χαρά του Θεού

399
00:22:21,708 --> 00:22:24,494
του δίδει τη δύναμη
και την παρηγοριά

400
00:22:24,518 --> 00:22:29,196
να συνεχίσει τον αγώνα
του αγωνιζόμενος με προθυμία

401
00:22:29,220 --> 00:22:31,538
εις την τήρηση
των εντολών του Θεού

402
00:22:31,562 --> 00:22:34,787
μέσα από τις εντολές του Θεού
που αναβλύζει ακριβώς

403
00:22:34,811 --> 00:22:37,058
αυτή η μεγάλη χαρά,

404
00:22:37,082 --> 00:22:42,306
το ότι ο άνθρωπος κοπιάζει
και τρέχει αγωνιζόμενος

405
00:22:42,330 --> 00:22:44,506
για τον δεσπότη Χριστόν.

406
00:22:44,530 --> 00:22:48,476
Γιατί; Γιατί όταν
αγωνίζεται ο άνθρωπος,

407
00:22:48,500 --> 00:22:52,907
τότε έχει μέσα
του μια μεγάλη προθυμία.

408
00:22:52,931 --> 00:22:56,869
Γεννάται μες την καρδιά
του ένας ζήλος πολύς.

409
00:22:56,893 --> 00:23:01,238
Πολύς ζήλος, μια μεγάλη
προθυμία, μια μεγάλη χαρά,

410
00:23:01,262 --> 00:23:04,026
όχι γιατί υποφέρει
πράγματα, όχι.

411
00:23:04,050 --> 00:23:07,655
Δεν είναι για τα βασανιστήρια
που χαίρεται, αλλά γιατί;

412
00:23:07,679 --> 00:23:13,437
Γιατί αποβλέπει, βλέπει
μπροστά του, τον Χριστόν.

413
00:23:13,461 --> 00:23:15,935
Έτσι, τι λέει
ο Απόστολος Παύλος;

414
00:23:15,959 --> 00:23:20,167
Εμείς λέει αδελφοί, έχοντας
τόσο νέφος μαρτύρων μπροστά μας,

415
00:23:20,191 --> 00:23:23,253
«τρέχωμεν τὸν
προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα»,

416
00:23:23,277 --> 00:23:25,917
τρέχομε αυτόν τον αγώνα
που έχομε μπροστά μας,

417
00:23:25,941 --> 00:23:29,891
«ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως
ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν».

418
00:23:29,915 --> 00:23:33,303
Γιατί βλέπομε
συνέχεια μπροστά μας,

419
00:23:33,327 --> 00:23:35,276
τον αρχηγόν της πίστεώς μας,

420
00:23:35,300 --> 00:23:38,190
και τον τελειωτήν
της πίστεώς μας, τον Χριστόν.

421
00:23:38,214 --> 00:23:41,237
Αυτό το πρόσωπο
είναι που για μας

422
00:23:41,261 --> 00:23:43,797
αποτελεί την πηγή της χαράς.

423
00:23:43,821 --> 00:23:49,477
Αγωνίζομαι, κοπιάζω,
ταλαιπωρούμε, θλίβομαι,

424
00:23:49,501 --> 00:23:51,383
γιατί βλέπω μπροστά
μου τον Χριστό.

425
00:23:51,407 --> 00:23:53,408
Βλέποντας τον Χριστό
μπροστά μου,

426
00:23:53,432 --> 00:23:56,416
και αγωνιζόμενος να τον φτάσω,

427
00:23:56,440 --> 00:23:58,981
να τον κερδίσω,
να τον αποκτήσω,

428
00:23:59,005 --> 00:24:03,379
τότε πραγματικά εξουδετερώνονται
όλα τα ανθρώπινα πράγματα.

429
00:24:03,403 --> 00:24:07,381
Σας είπα και άλλες φορές νομίζω,

430
00:24:07,405 --> 00:24:12,133
θα σας επαναλάβω όμως έτσι
μια σκηνή που πραγματικά

431
00:24:12,157 --> 00:24:16,554
με έκαμε τεράστια
εντύπωση, και...

432
00:24:16,578 --> 00:24:20,288
την είδα αυτή τη σκηνή-
τη διάβασα στο βίο

433
00:24:20,312 --> 00:24:23,650
του Αγίου Μεγαλομάρτυρος
Γεωργίου του Τροπαιοφόρου,

434
00:24:23,674 --> 00:24:29,157
και μετά την είδα παραλλαγμένη
ε... στις μέρες μας.

435
00:24:29,181 --> 00:24:31,518
Λέγει στο βίο
του Αγίου Γεωργίου,

436
00:24:31,542 --> 00:24:37,091
ο οποίος ήταν νεαρός
άνθρωπος, είκοσι χρονών, ε...

437
00:24:37,115 --> 00:24:42,325
ένα από τα φρικτά μαρτύρια που
τον υπέβαλαν οι ειδωλολάτρες,

438
00:24:42,349 --> 00:24:45,891
ήταν ακριβώς όταν τον έριξαν-

439
00:24:45,915 --> 00:24:49,679
τον πήγαν στο στάδιο,
εκείνο τον ιππόδρομο,

440
00:24:49,703 --> 00:24:53,432
και πήραν εκείνα
τα σιδερένια παπούτσια,

441
00:24:53,456 --> 00:24:57,281
τα οποία ήταν γεμάτα
καρφιά μέσα, σιδερένια,

442
00:24:57,305 --> 00:25:01,261
τα επύρωσαν εις τη φωτιά
και γίναν κατά κόκκινα,

443
00:25:01,285 --> 00:25:06,816
και είχαν άλογα δυνατά
και που έτρεχαν,

444
00:25:06,840 --> 00:25:10,432
έδεσαν τον Άγιο Γεώργιο
πίσω από τα άλογα,

445
00:25:10,456 --> 00:25:13,567
του φόρεσαν τα παπούτσια
τα σιδερένια τα πυρακτωμένα

446
00:25:13,591 --> 00:25:16,202
με τα καρφιά μέσα,
και άρχισαν να τρέχουν.

447
00:25:16,226 --> 00:25:19,266
Και βέβαια γύρω
γύρω όλοι ας πούμε

448
00:25:19,290 --> 00:25:22,683
χειροκροτούσαν και φώναζαν.
Ειδωλολάτρες άνθρωποι.

449
00:25:22,707 --> 00:25:28,007
Λοιπόν, λέγει εκεί το μαρτύριο
του Αγίου, ο βίος του.

450
00:25:28,031 --> 00:25:32,411
Ότι έπρεπε δύο
τι να γίνουν. Έπρεπε...

451
00:25:32,435 --> 00:25:35,945
ποιος μπορεί να πατήσει
σε παπούτσια με καρφιά μέσα;

452
00:25:35,969 --> 00:25:39,176
Εδώ μια πέτρα έχει καμιά
φορά το παπούτσι μας μέσα,

453
00:25:39,200 --> 00:25:42,081
και μέχρι να τη βγάλομε
κάνομε και πληγές ας πούμε.

454
00:25:42,105 --> 00:25:44,284
Δεν μπορούμε, δεν ανεχόμαστε

455
00:25:44,308 --> 00:25:46,413
το παραμικρό πράγμα
μες το παπούτσι μας.

456
00:25:46,437 --> 00:25:47,914
Όχι να έχει και καρφιά.

457
00:25:47,938 --> 00:25:49,673
Και να είναι και σιδερένια
τα παπούτσια,

458
00:25:49,697 --> 00:25:50,839
και να είναι και πυρωμένα,

459
00:25:50,863 --> 00:25:53,093
και να σου βάλλουν
ξυπόλυτα τα πόδια σου μέσα.

460
00:25:53,117 --> 00:25:55,906
Τον έβαλαν λοιπόν μέσα
και άρχισαν να τρέχουν.

461
00:25:55,930 --> 00:25:59,140
Και άλλοι να γιουχαΐζουν
στην... στις κερκίδες.

462
00:25:59,164 --> 00:26:03,492
Και τι λέει τότε ο βίος; Ο δε
μάρτυς του Χριστού Γεώργιος,

463
00:26:03,516 --> 00:26:07,972
έλεγε λέει, «τρέχε Γεώργιε ίνα
λάβεις τον ποθούμενο Κύριον».

464
00:26:07,996 --> 00:26:09,603
Τρέχε, έλεγε του εαυτού
του, Γεώργιε,

465
00:26:09,627 --> 00:26:11,705
για να λάβεις
τον ποθούμενο Κύριον.

466
00:26:11,729 --> 00:26:14,734
Βλέποντας τον ποθούμενο
Κύριον ενώπιον του,

467
00:26:14,758 --> 00:26:16,849
έτρεχε μετά τόσης προθυμίας,

468
00:26:16,873 --> 00:26:18,796
που όχι μόνο δεν τον παρέσυραν
τα άλογα,

469
00:26:18,820 --> 00:26:20,976
αλλά ξεπέρασε τα άλογα.

470
00:26:21,000 --> 00:26:23,871
Γιατί; Διότι η αγάπη του Θεού

471
00:26:23,895 --> 00:26:27,109
και η όραση του Θεού
μπροστά του,

472
00:26:27,133 --> 00:26:29,712
έσβησε όλα τα άλλα πράγματα

473
00:26:29,736 --> 00:26:32,808
και του έδωσε τη δύναμη
εκείνη και τη χαρά εκείνη

474
00:26:32,832 --> 00:26:36,918
η οποία εξουδετέρωσε
την ανθρώπινην φύση.

475
00:26:36,942 --> 00:26:40,976
Τώρα να πάω σε αυτό το οποίον...
είπαμε με το σύγχρονο.

476
00:26:41,515 --> 00:26:44,253
Όταν ήμουν στο Όρος, ε...

477
00:26:44,277 --> 00:26:47,828
ένα διάστημα ήμουν
θυρωρός, στο μοναστήρι,

478
00:26:47,852 --> 00:26:51,930
και έκαμνα καφέδες
και... τους επισκέπτες.

479
00:26:51,954 --> 00:26:55,204
Αρχοντάρης όπου
λέμε και θυρωρός.

480
00:26:55,228 --> 00:26:57,986
Εκεί είχε ένα γεροντάκι,

481
00:26:58,010 --> 00:27:02,453
ο οποίος έμενε μιάμιση ώρα
μακριά από μας, με τα πόδια.

482
00:27:03,020 --> 00:27:05,342
Μακριά, στη Σκήτη,

483
00:27:05,366 --> 00:27:07,770
και βέβαια για να έρθει
στις Καρυές

484
00:27:07,794 --> 00:27:10,382
έπρεπε να περάσει
από το μοναστήρι μας,

485
00:27:10,406 --> 00:27:13,537
χωρίς ζώα, με τα πόδια πάντοτε,

486
00:27:13,561 --> 00:27:16,134
μιάμιση ώρα να κατέβει
και μιάμιση ώρα να ανέβει,

487
00:27:16,158 --> 00:27:19,192
και όταν λέμε μη νομίζετε
δρόμους σαν της Λευκωσίας, έτσι;

488
00:27:19,216 --> 00:27:22,636
Μονοπάτια, μες
τα δάση, μες τα βουνά.

489
00:27:22,660 --> 00:27:24,688
Φορτωμένος πάντοτε,

490
00:27:24,712 --> 00:27:27,419
με τον τορβά, εκείνον
τον αγιορείτικο τορβά που

491
00:27:27,443 --> 00:27:29,444
είναι ένα μεγάλο...

492
00:27:29,468 --> 00:27:31,552
σακούλι ας το πούμε με δύο

493
00:27:31,576 --> 00:27:35,229
αυτά που το βάζουν στην πλάτη
και φορτώνουν μέσα τα πάντα,

494
00:27:36,242 --> 00:27:39,676
γεροντάκος, καμπούρης,

495
00:27:39,700 --> 00:27:44,167
ελεεινός, ε... ταλαιπωρημένος.

496
00:27:44,734 --> 00:27:47,665
Πάντοτε οπότε ερχόταν εκεί,

497
00:27:47,689 --> 00:27:52,267
τι κάνεις γέροντα;
Πεινάω, έλεγε ο καημένος.

498
00:27:52,291 --> 00:27:54,050
Δεν είχε τίποτα να φάει.

499
00:27:54,074 --> 00:27:57,386
Του βάζαμε κάτι εκεί να φάει στο
μοναστήρι αφού έτσι ήταν και...

500
00:27:57,410 --> 00:27:59,197
η αποστολή των μονών,

501
00:27:59,221 --> 00:28:02,469
αλλά ήταν πάντοτε χαρούμενος.

502
00:28:02,493 --> 00:28:06,681
Τι γίνεται γέροντα; Δόξα συ
ο Θεός. Μια βαριά φωνή έτσι.

503
00:28:06,705 --> 00:28:10,052
Λοιπόν, και κουβαλούσε πράγματα.

504
00:28:10,076 --> 00:28:14,230
Μα τριάντα-σαράντα κιλά
στην πλάτη, και αυτό ήταν.

505
00:28:14,254 --> 00:28:16,402
Κάθε ένα-δυο μέρες περνούσε.

506
00:28:16,426 --> 00:28:18,296
Τι έκανε;

507
00:28:18,320 --> 00:28:22,011
Ψώνιζε για όλους
τους ασκητές της περιοχής.

508
00:28:22,035 --> 00:28:24,545
Του λέω μια φορά για να τον
πειράξω, καλά ευλογημένε,

509
00:28:24,569 --> 00:28:27,321
δεν έρχεται κανένας
άλλος; Όλο εσύ έρχεσαι;

510
00:28:27,345 --> 00:28:31,259
Ε αφού έρχομαι που έρχομαι,
λέω να ψωνίσω κιόλας.

511
00:28:31,283 --> 00:28:34,136
Ε δεν έρχονταν που έρχονταν,
ερχόταν για αυτόν τον σκοπό.

512
00:28:34,160 --> 00:28:37,933
Δηλαδή ερχόταν
για να ψωνίσει, αλλά...

513
00:28:37,957 --> 00:28:39,952
και ήταν η δουλειά του.

514
00:28:39,976 --> 00:28:42,874
Του λέω μια φορά άλλη,
του λέω, καλά γέροντα,

515
00:28:42,898 --> 00:28:44,791
δεν έρχεται κανείς άλλος;

516
00:28:44,815 --> 00:28:47,052
Λέει, οι άλλοι έχουν δουλειά
ρε παιδάκι μου.

517
00:28:47,076 --> 00:28:51,173
Εγώ δεν έχω τίποτα να κάνω.
Πηγαίνω και έρχομαι. Βόλτα κάνω.

518
00:28:51,197 --> 00:28:55,300
Όταν επέθανε, εντωμεταξύ
φορούσε πάντοτε

519
00:28:55,324 --> 00:29:00,641
ε... γαλότσες, έτσι, ποδίνες
που λέμε στον Κύπρο.

520
00:29:00,665 --> 00:29:03,991
Όταν εκοιμήθη,
και πήγαμε να τον...

521
00:29:04,015 --> 00:29:06,543
ενταφιάσομε το γεροντάκι αυτό,

522
00:29:06,567 --> 00:29:09,000
και του έβγαλαν
τα παπούτσια του,

523
00:29:09,024 --> 00:29:12,902
τα πόδια του είχαν λιώσει από
κάτω και φαίνονταν τα κόκκαλα.

524
00:29:12,926 --> 00:29:16,594
Και αυτό το γεροντάκι
με αυτό το πράγμα, έτσι,

525
00:29:16,618 --> 00:29:19,986
με αυτά τα λιωμένα
πόδια ας πούμε,

526
00:29:20,010 --> 00:29:23,027
επήγαινε και ερχόταν
τρεις-τέσσερις φορές τη βδομάδα,

527
00:29:23,051 --> 00:29:25,514
τόσες ώρες δρόμο, φορτωμένος,

528
00:29:25,538 --> 00:29:27,974
φορτωμένος πολλά κιλά.

529
00:29:27,998 --> 00:29:31,103
Και... ξέρετε, επειδή...

530
00:29:31,127 --> 00:29:33,731
μ’ ελαφράν την καρδία,
παππού θα πας στις Καρυές;

531
00:29:33,755 --> 00:29:35,958
Ναι. Φέρε μου
και εμένα τρία ψωμιά.

532
00:29:35,982 --> 00:29:38,215
Να σου φέρω.
Φορτώνονταν και εκείνα.

533
00:29:38,239 --> 00:29:41,893
Φέρε μου και εμένα ξέρω ‘γω...
δυο κιλά κρεμμύδια. Να σου φέρω.

534
00:29:41,917 --> 00:29:45,211
Ήταν σαν το γαϊδουράκι.
Φορτωμένος πράγματα συνέχεια,

535
00:29:45,235 --> 00:29:48,720
νηστικός μια ζωή διότι
ποτέ δεν μαγείρευε αφού

536
00:29:48,744 --> 00:29:51,216
το καλυβάκι του ήταν
μια τρύπα, δεν ήταν ούτε...

537
00:29:51,240 --> 00:29:53,544
ούτε άνθρωπος μπορούσε
να μείνει εκεί μέσα,

538
00:29:53,568 --> 00:29:56,195
χειμώνας, μες
τα χιόνια, μες τα κρύα,

539
00:29:56,219 --> 00:29:59,237
μες τις ζέστες του καλοκαιριού,
να πηγαινοέρχεται

540
00:29:59,261 --> 00:30:02,331
σαν το καλό υποζύγιο
του Χριστού όπως λέγει

541
00:30:02,355 --> 00:30:04,857
σε μια διήγηση του Γεροντικού,

542
00:30:04,881 --> 00:30:07,444
το καλό υποζύγιο του Χριστού,

543
00:30:07,468 --> 00:30:09,836
και στο τέλος πραγματικά

544
00:30:09,860 --> 00:30:12,244
τα πόδια του είχαν λιώσει
από αυτήν την πορεία,

545
00:30:12,268 --> 00:30:14,147
το πρόσωπό του όμως,

546
00:30:14,171 --> 00:30:16,681
έθαλλε, έτσι ήτανε ευφραινόμενο,

547
00:30:16,705 --> 00:30:19,303
μέσα σ’ αυτήν την απόλυτη
χαρά. Έχω τόσα χρόνια,

548
00:30:19,327 --> 00:30:21,241
και θυμάμαι
αυτόν τον γερο Σέργιο,

549
00:30:21,265 --> 00:30:24,281
μπροστά μου να κουβαλά
πράγματα και να λάμπει.

550
00:30:24,305 --> 00:30:28,264
Ποτέ δεν έκανε παράπονο
για τίποτα, τίποτα. Έλεγε,

551
00:30:28,288 --> 00:30:30,564
- πεινάω.
- Ε δεν έχει φαΐ.

552
00:30:30,588 --> 00:30:33,755
- Δεν πειράζει, έλεγε.
- Ε καλά κάτι θα βρούμε.

553
00:30:33,779 --> 00:30:35,486
Ε αν βρούμε καλά είναι.

554
00:30:35,510 --> 00:30:39,282
Ούτε παράπονα, ούτε
διαμαρτυρίες, ούτε...

555
00:30:39,306 --> 00:30:41,776
καμιά φορά το έκαναν
επίτηδες, να δούμε ας πούμε.

556
00:30:41,800 --> 00:30:45,356
Θα αντιδράσει, θα...
θα πει; [ασαφής]

557
00:30:45,380 --> 00:30:48,254
Πεινάω. Μα κάθε φορά
πεινάς ευλογημένε,

558
00:30:48,278 --> 00:30:50,358
του λέγαμε, κάθε φορά πεινάς;

559
00:30:50,382 --> 00:30:54,381
Ε τι να κάνομε, πεινάω,
άνθρωπος είμαι, έλεγε.

560
00:30:56,594 --> 00:30:59,399
Ποτέ δεν θύμωσε, ποτέ
δεν διαμαρτυρήθηκε,

561
00:30:59,423 --> 00:31:03,975
ποτέ δεν γόγγυσε, τίποτα. Γιατί;

562
00:31:04,000 --> 00:31:07,079
Ούτε αναίσθητος ήταν,
ούτε μαζοχιστής ήταν,

563
00:31:07,103 --> 00:31:09,986
ούτε τρελός ήταν. Αλλά,

564
00:31:10,010 --> 00:31:12,123
μέσα από τον κόπον αυτόν

565
00:31:12,147 --> 00:31:14,609
της εργασίας
των εντολών του Θεού,

566
00:31:14,633 --> 00:31:19,826
ανέβλυζε αυτή η μεγάλη
Χάρης, η μεγάλη χαρά.

567
00:31:19,850 --> 00:31:23,236
Και πράγματι ο άνθρωπος ο οποίος

568
00:31:23,260 --> 00:31:25,684
ζητά την πραγματική χαρά,

569
00:31:25,708 --> 00:31:29,407
αυτός θα τη βρει
μέσα σε αυτήν την-

570
00:31:29,431 --> 00:31:34,383
τον αγώνα τον καθημερινό
που κάμνει,

571
00:31:34,407 --> 00:31:36,303
προκειμένου να...

572
00:31:36,327 --> 00:31:39,976
να είναι πάντοτε
ενωμένος μαζί με τον Θεό.

573
00:31:40,323 --> 00:31:44,396
Γιορτάσαμε χτες την Κυριακή
της Σταυροπροσκυνήσεως,

574
00:31:44,420 --> 00:31:46,973
την προσκύνηση
του Τιμίου Σταυρού,

575
00:31:46,997 --> 00:31:49,538
και τι λέμε για τον Σταυρό;

576
00:31:49,562 --> 00:31:52,956
Λέμε ότι,«ἰδού γάρ
ἦλθε διά τοῦ Σταυροῦ, ...»

577
00:31:52,980 --> 00:31:55,287
«... χαρά ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ».

578
00:31:55,311 --> 00:31:57,878
Δια του Σταυρού ήρθε
Χαρά σ’ όλον τον κόσμο.

579
00:31:57,902 --> 00:32:00,174
Καλά, μα πώς είναι
δυνατόν να έρθει η χαρά,

580
00:32:00,198 --> 00:32:03,232
αφού ο Σταυρός είναι...
θλίψης, είναι κόπος,

581
00:32:03,256 --> 00:32:06,134
είναι φονικό όργανο,
ήταν φονικό όργανο.

582
00:32:06,158 --> 00:32:10,813
Όμως, ακριβώς το παράδοξο
του Ευαγγελίου αυτό είναι.

583
00:32:10,837 --> 00:32:14,437
Ότι, δια του θανάτου
έρχεται η ζωή,

584
00:32:14,461 --> 00:32:16,655
δια του Σταυρού έρχεται η χαρά,

585
00:32:16,679 --> 00:32:20,495
δια του κόπου
έρχεται η ανάπαυσης.

586
00:32:20,519 --> 00:32:24,809
Και ο άνθρωπος κοπιάζοντας
και αγωνιζόμενος

587
00:32:24,833 --> 00:32:29,937
και... πεθαίνοντας καθημερινά
ας πούμε σ’ αυτόν τον αγώνα,

588
00:32:29,961 --> 00:32:33,360
τότε ευρίσκει
την πραγματική χαρά.

589
00:32:33,384 --> 00:32:37,492
Και λέγει εκείνο το ωραίο
που το λέω συχνά και πράγματι

590
00:32:37,516 --> 00:32:40,106
όσες φορές και να το πει κανείς

591
00:32:40,130 --> 00:32:42,552
παραμένει πάντοτε δυνατό,

592
00:32:42,576 --> 00:32:45,013
ότι ο Σταυρός του Χριστού είναι,

593
00:32:45,037 --> 00:32:47,543
όπως λέγει η Εκκλησία
στο τροπάριο,

594
00:32:47,567 --> 00:32:50,221
της όντως χαράς σημείο.

595
00:32:50,245 --> 00:32:53,985
Είναι
το σημείο της πραγματικής χαράς.

596
00:32:54,000 --> 00:32:55,893
Λοιπόν,

597
00:32:55,917 --> 00:32:58,883
από τον Σταυρό λοιπόν
πηγάζει η χαρά.

598
00:32:58,907 --> 00:33:03,365
Από το Σταυρό
που σημαίνει ότι...

599
00:33:03,389 --> 00:33:06,663
πορεύομαι τη ζωή
μου αγωνιζόμενος,

600
00:33:06,687 --> 00:33:10,762
κοπιάζοντας, αποθνήσκοντας,

601
00:33:10,786 --> 00:33:16,194
με τα χαράς αίροντας
πάνω μου τον Σταυρό.

602
00:33:16,218 --> 00:33:21,312
Σταυρός είναι
ο καθημερινός μας δρόμος.

603
00:33:23,106 --> 00:33:28,054
Ο κόπος, ο μόχθος, οι...

604
00:33:28,078 --> 00:33:31,207
οι δυσκολίες,
ή οποιαδήποτε δυσκολία

605
00:33:31,231 --> 00:33:35,710
συναντώ ανά πάσα στιγμή. Αυτά
όλα αποτελούν το Σταυρό μου.

606
00:33:35,734 --> 00:33:39,789
Αυτός ο Σταυρός,
όταν τον σηκώνομε,

607
00:33:39,813 --> 00:33:42,230
βλέποντας εις τον Χριστό,

608
00:33:42,254 --> 00:33:46,704
ο Χριστός είναι αυτός
που θα κάμει τον Σταυρό χαρά.

609
00:33:46,728 --> 00:33:50,976
Ένας Σταυρός, από μόνος
του δεν λέει τίποτα.

610
00:33:51,000 --> 00:33:55,098
Κάποτε, ε...

611
00:33:55,122 --> 00:33:58,290
ένας Τούρκος σουλτάνος,

612
00:33:58,314 --> 00:34:02,402
για να δοκιμάσει τον Πατριάρχη
Κωνσταντινουπόλεως,

613
00:34:02,426 --> 00:34:05,807
όχι τον Βαρθολομαίο
που είναι φίλος του Κυριάκου,

614
00:34:05,831 --> 00:34:09,041
αλλά τότε που ήταν
η Τουρκοκρατία – ξέρετε

615
00:34:09,065 --> 00:34:11,828
εμείς οι Χριστιανοί
δεν πατούμε το Σταυρό, έτσι;

616
00:34:11,852 --> 00:34:14,910
Όταν δούμε το Σταυρό κάτω,
γι' αυτό απαγορεύεται

617
00:34:14,934 --> 00:34:17,557
να τυπώνομε το Σταυρό
κάτω στο έδαφος, έτσι;

618
00:34:17,581 --> 00:34:19,384
Δεν το κάνομε αυτό.

619
00:34:19,408 --> 00:34:23,450
Παρόλο που από απροσεξία
πολλές φορές το κάνομε αλλά

620
00:34:23,474 --> 00:34:26,132
τέλος πάντων αποφεύγομε,
δεν κάνομε αυτό το πράγμα.

621
00:34:26,156 --> 00:34:28,222
Ένας σουλτάνος λοιπόν,

622
00:34:28,246 --> 00:34:32,118
ξέροντας ότι ο Πατριάρχης
δεν πατούσε τον Σταυρό,

623
00:34:32,142 --> 00:34:36,826
για να τον φέρει
σε πειρασμόν κτλ,

624
00:34:36,850 --> 00:34:40,452
ε... παρήγγειλε ένα χαλί

625
00:34:40,476 --> 00:34:43,414
που ήταν γεμάτο σταυρούς.

626
00:34:43,438 --> 00:34:47,148
Και το έστρωσε
το χαλί μπροστά του,

627
00:34:47,593 --> 00:34:51,198
και κάλεσε τον Πατριάρχη
να έρθει να το συναντήσει.

628
00:34:51,222 --> 00:34:53,719
Και έκατσε αυτός, δεν ξέρω,

629
00:34:53,743 --> 00:34:56,115
θα έχετε πάει αρκετοί
από εσάς στην Τουρκία

630
00:34:56,139 --> 00:34:59,194
τώρα που πάνε ας πούμε
διάφορες ομάδες,

631
00:34:59,218 --> 00:35:01,270
στο Τοπ Καπί, εκεί
που δέχεται...

632
00:35:01,294 --> 00:35:04,624
δεχόταν μάλλον ο σουλτάνος
τους υπηκόους του,

633
00:35:04,648 --> 00:35:08,151
στο παλάτι, έβαλε το χαλί κάτω,

634
00:35:08,175 --> 00:35:10,207
και έρθει ο Πατριάρχης
να τον συναντήσει.

635
00:35:10,231 --> 00:35:12,126
Μπαίνει μες την αίθουσα
ο Πατριάρχης,

636
00:35:12,151 --> 00:35:14,141
κοιτάει ότι ο σουλτάνος
ήταν εκεί,

637
00:35:14,165 --> 00:35:16,761
και ένα χαλί μπροστά
όλο σταυρούς.

638
00:35:16,785 --> 00:35:18,723
Τι να κάμει τώρα;

639
00:35:18,747 --> 00:35:21,918
Να πατήσει το σταυρό...

640
00:35:21,942 --> 00:35:24,469
αμαρτία. Θα έβρισκε
αφορμή ο σουλτάνος

641
00:35:24,493 --> 00:35:26,628
να τον χλευάσει
για την πίστη του.

642
00:35:26,652 --> 00:35:28,878
Πάλι πώς θα πάει
να συναντήσει τον σουλτάνο

643
00:35:28,902 --> 00:35:31,627
που τον θέλει, και τον εκάλεσε;

644
00:35:31,980 --> 00:35:34,586
Μπαίνει μέσα, βλέπει το χαλί,

645
00:35:34,610 --> 00:35:37,158
έξυπνος και ο Πατριάρχης,
τον φώτισε και ο Θεός,

646
00:35:37,182 --> 00:35:38,811
κάνει το Σταυρό του,

647
00:35:38,835 --> 00:35:41,350
σκύβει και προσκυνά
τον ένα Σταυρό κάτω,

648
00:35:41,374 --> 00:35:43,917
και λέει, ο Σταυρός
του Χριστού ήταν ένας,

649
00:35:43,941 --> 00:35:46,699
οι άλλοι ήταν των ληστών,
και τους επάτησε και ...

650
00:35:46,723 --> 00:35:51,087
[ακροατήριο γελά]

651
00:35:51,111 --> 00:35:52,975
και πήγε.

652
00:35:53,000 --> 00:35:56,060
Λοιπόν...

653
00:35:56,084 --> 00:35:58,094
ο Σταυρός,

654
00:35:58,118 --> 00:36:02,091
οι θλίψεις δηλαδή,
οι δοκιμασίες, ο κόπος κτλ,

655
00:36:02,115 --> 00:36:05,560
δεν είναι αφ’ εαυτού τους καλά.

656
00:36:05,584 --> 00:36:08,651
Ποιος είναι αυτός που τα κάμνει
καλά; Ο Χριστός.

657
00:36:08,675 --> 00:36:10,952
Ο εσταυρωμένος Χριστός

658
00:36:10,976 --> 00:36:14,806
είναι αυτός που αγίασε
το ξύλο του Σταυρού,

659
00:36:14,830 --> 00:36:18,978
και τον τύπο του Σταυρού
και το όργανο αυτό του Σταυρού.

660
00:36:19,002 --> 00:36:22,957
Διαφορετικά ο σταυρός
ήταν καταραμένο σύμβολο.

661
00:36:22,981 --> 00:36:24,917
Ήταν η εσχάτη ποινή.

662
00:36:24,941 --> 00:36:27,607
Και η πιο εξευτελιστική
ποινή για έναν άνθρωπο.

663
00:36:27,631 --> 00:36:31,519
Εκεί εσκότωναν, πάνω
στον σταυρό, τους δούλους,

664
00:36:31,543 --> 00:36:34,954
τους κακούς δούλους,
τους ληστές, τους κακούργους.

665
00:36:34,978 --> 00:36:38,643
Και ήταν κατάρα, «ἐπικατάρατος
πᾶς ὁ κρεμάμενος ἐπὶ ξύλου».

666
00:36:38,667 --> 00:36:42,298
Ήταν καταραμένος
αυτός ο οποίος εσταυρώνετο.

667
00:36:42,322 --> 00:36:45,725
Δεν ήταν καθόλου
θάνατος ας πούμε...

668
00:36:45,749 --> 00:36:48,315
εκτός που ήταν θάνατος
με όλα τα χάλια του,

669
00:36:48,339 --> 00:36:50,213
ήταν και σταυρικός θάνατος.

670
00:36:50,237 --> 00:36:52,507
Όμως ο εσταυρωμένος Χριστός,

671
00:36:52,531 --> 00:36:54,772
αγίασε και ανάτρεψε

672
00:36:54,796 --> 00:36:56,976
αυτή την κατάσταση
περί του σταυρού.

673
00:36:57,000 --> 00:36:59,808
Άρα και στη δική μας ζωή,

674
00:36:59,832 --> 00:37:02,915
ο κόπος, ο πόνος,
οι δυσκολίες που

675
00:37:02,939 --> 00:37:07,272
αντιμετωπίζομε αφ’ εαυτού
τους, δεν είναι καλά πράγματα.

676
00:37:07,296 --> 00:37:09,678
Ο εσταυρωμένος Χριστός όμως,

677
00:37:09,702 --> 00:37:12,110
είναι αυτός ο οποίος μεταβάλλει

678
00:37:12,134 --> 00:37:14,681
αυτά τα μη καλά πράγματα,

679
00:37:14,705 --> 00:37:18,136
τα επίπονα,
τα θλιβερά, τα δύσκολα,

680
00:37:18,160 --> 00:37:21,930
σε αγώνες και καρπούς
πνευματικούς.

681
00:37:21,954 --> 00:37:26,072
Και έτσι αίρομε
το σταυρό μας καθημερινά,

682
00:37:26,096 --> 00:37:29,444
και ο σταυρός μας
αυτός αγιάζεται

683
00:37:29,468 --> 00:37:32,349
όταν εμείς αναφέρομε τη ζωή μας

684
00:37:32,373 --> 00:37:35,095
και τον κόπο μας
όλον εις τον Χριστό.

685
00:37:35,119 --> 00:37:39,025
Γι' αυτό ο Χριστός είναι
που αλλάζει τα πράγματα

686
00:37:39,049 --> 00:37:41,991
και μεταβάλλει
το πικρό σε γλυκύ,

687
00:37:42,015 --> 00:37:43,987
και το σκοτάδι σε φως,

688
00:37:44,011 --> 00:37:47,954
και τον σταυρικό θάνατο
που είναι επώδυνος

689
00:37:47,978 --> 00:37:52,228
και επικατάρατος κάποτε,
τώρα σε τίμιον και ζωοποιόν

690
00:37:52,252 --> 00:37:55,352
θάνατο ο οποίος φέρει
ζωή στον άνθρωπο.

691
00:37:55,376 --> 00:37:58,884
Και όντως, μέσα
σε αυτή την κατάσταση,

692
00:37:58,908 --> 00:38:00,975
πηγάζει η χαρά.

693
00:38:00,999 --> 00:38:06,356
Γι' αυτό λέγει
ο Απόστολος Ιάκωβος,

694
00:38:06,380 --> 00:38:08,712
«πᾶσαν χαρὰν ἡγήσασθε,
ἀδελφοί μου, ...»

695
00:38:08,736 --> 00:38:12,035
«... ὅταν πειρασμοῖς
περιπέσητε ποικίλοις».

696
00:38:12,059 --> 00:38:17,354
Να αισθάνεστε
ολοκληρωμένη τη χαρά σας,

697
00:38:17,378 --> 00:38:20,180
όταν πέσετε σε πολλούς

698
00:38:20,204 --> 00:38:22,456
και ποικίλους
πειρασμούς και θλίψεις.

699
00:38:22,480 --> 00:38:24,900
Και ο Χριστός πάλι
μας λέγει ότι,

700
00:38:24,924 --> 00:38:28,207
όταν σας συκοφαντούν και σας
διώκουν και σας ταλαιπωρούν,

701
00:38:28,231 --> 00:38:30,652
τότε «χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε»,

702
00:38:30,676 --> 00:38:32,654
να έχετε χαρά μέσα σας,

703
00:38:32,678 --> 00:38:35,195
γιατί «ὁ μισθὸς ὑμῶν
πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς».

704
00:38:35,219 --> 00:38:37,789
Γιατί η Χάρης

705
00:38:37,813 --> 00:38:40,583
ως αντίκρισμα
αυτής της δυσκολίας

706
00:38:40,607 --> 00:38:44,376
είναι πολύ μεγάλη μέσα
στη Βασιλεία του Θεού.

707
00:38:44,400 --> 00:38:47,445
Έτσι παιδιά τελειώνοντας
και συνοψίζοντας,

708
00:38:47,469 --> 00:38:51,755
λέγω ότι, ο άνθρωπος
που είναι πλασμένος

709
00:38:51,779 --> 00:38:55,366
για να χαίρεται, και έτσι
τον έπλασε ο Θεός,

710
00:38:55,390 --> 00:38:57,928
και που η αμαρτία και οι πτώσεις

711
00:38:57,952 --> 00:39:00,732
του αφαίρεσαν τη χαρά
από την καρδιά του

712
00:39:00,756 --> 00:39:03,112
και τον βύθισαν μέσα στον πόνο

713
00:39:03,136 --> 00:39:06,294
και τη θλίψη και την αγωνία
και την ανασφάλεια

714
00:39:06,318 --> 00:39:08,915
και το άγχος του θανάτου,

715
00:39:08,939 --> 00:39:13,128
ο άνθρωπος αυτός ξαναβρίσκει
τη χαρά του,

716
00:39:13,152 --> 00:39:16,665
όχι στα κοσμικά πράγματα
τα οποία είναι εφήμερα

717
00:39:16,689 --> 00:39:18,729
και έχουν ημερομηνία λήξεως

718
00:39:18,753 --> 00:39:21,617
και δεν μπορούν
να αναπαύσουν τον άνθρωπο,

719
00:39:21,641 --> 00:39:23,809
αλλά ξαναβρίσκει τη χαρά του

720
00:39:23,833 --> 00:39:27,041
μέσα στην απόλυτη αυτή σχέση του

721
00:39:27,065 --> 00:39:29,532
με τον ουράνιο
πατέρα του, τον Θεό,

722
00:39:29,556 --> 00:39:32,133
με την παρουσία του Θεού
στην καρδιά του,

723
00:39:32,157 --> 00:39:36,520
όπου η καρδιά... καρδιά
του ανθρώπου γίνεται πλέον χώρος

724
00:39:36,544 --> 00:39:39,302
που δέχεται τους καρπούς
του Αγίου Πνεύματος,

725
00:39:39,326 --> 00:39:42,106
που δέχεται τη χαρά
αυτή την απόλυτη,

726
00:39:42,130 --> 00:39:44,948
η οποία πηγάζει
μέσα στον άνθρωπο

727
00:39:44,972 --> 00:39:47,627
όταν ο άνθρωπος αγωνίζεται

728
00:39:47,651 --> 00:39:49,976
η συντήρηση
των εντολών του Θεού.

729
00:39:50,000 --> 00:39:52,541
Και συναντάμε όπως
όλοι οι άνθρωποι,

730
00:39:52,565 --> 00:39:54,520
και αμαρτωλοί και οι δίκαιοι,

731
00:39:54,544 --> 00:39:58,393
συναντάμε κόπους και πόνους
και δυσκολίες πολλές,

732
00:39:58,417 --> 00:40:00,820
αλλά η διαφορά έγκειται στο ότι,

733
00:40:00,844 --> 00:40:03,194
ο άνθρωπος του Θεού ακριβώς,

734
00:40:03,218 --> 00:40:06,444
λόγω της παρουσίας
του εσταυρωμένου Χριστού,

735
00:40:06,468 --> 00:40:08,503
του Κυρίου μας Χριστού,

736
00:40:08,527 --> 00:40:12,471
τότε όλες αυτές
οι δυσκολίες μεταποιούνται

737
00:40:12,495 --> 00:40:15,732
εις φως αιώνιον
και χαράν ανεκλάλητον.

738
00:40:15,756 --> 00:40:18,288
Ενώ ο άνθρωπος που είναι
μακράν του Θεού,

739
00:40:18,312 --> 00:40:21,615
τις δυσκολίες που έχει, τις...

740
00:40:21,639 --> 00:40:24,368
κρατά σαν τα βαρίδια
ας πούμε που τα βυθίζουν

741
00:40:24,392 --> 00:40:28,934
μέσα στη θλίψη,
στην κατάθλιψη, στον πόνο,

742
00:40:28,958 --> 00:40:31,628
στην απόγνωση, στην απελπισία,

743
00:40:31,652 --> 00:40:34,198
σε εκείνα όλα τα πράγματα
τα οποία είναι

744
00:40:34,222 --> 00:40:36,550
κόλασης πραγματική

745
00:40:36,574 --> 00:40:40,642
και ξέρομε όλοι τι σημαίνει
να είσαι απελπισμένος

746
00:40:40,666 --> 00:40:43,687
και ταλαίπωρος και να αισθάνεσαι

747
00:40:43,711 --> 00:40:46,559
μια διαρκή απόγνωση
μες τη ζωή σου.

748
00:40:46,583 --> 00:40:49,324
Είναι κόλασης
όντως η ζωή του ανθρώπου.

749
00:40:49,348 --> 00:40:52,255
Σήμερα λοιπόν παιδιά
όλοι θέλομε να χαρούμε.

750
00:40:52,279 --> 00:40:54,775
Έτσι, λέμε να ξεκουραστούμε,
να χαρούμε.

751
00:40:54,799 --> 00:40:57,132
Και νομίζομε ότι θα
ξεκουραστούμε και να χαρούμε

752
00:40:57,156 --> 00:40:59,996
εάν κάνομε πράγματα
ξεκούραστα και χαρούμενα.

753
00:41:00,020 --> 00:41:03,594
Δεν ξεκουράζεται ο άνθρωπος
μ’ αυτόν τον τρόπο. Έτσι;

754
00:41:03,618 --> 00:41:06,352
Να κάνομε λέμε εξοχικό
να πάμε να χαρούμε.

755
00:41:06,376 --> 00:41:08,846
Κάμομε και εξοχικό,
χρειάζεται και αυτό,

756
00:41:08,870 --> 00:41:11,885
αλλά δεν είναι
αυτό που μας ξεκουράζει.

757
00:41:11,909 --> 00:41:15,090
Μόνον ο Θεός μπορεί
να ξεκουράσει τον άνθρωπο.

758
00:41:15,114 --> 00:41:18,517
Και μόνον ο Θεός
μπορεί να δώσει χαρά

759
00:41:18,541 --> 00:41:21,646
εις την καρδιά του ανθρώπου.
Γι' αυτό λοιπόν,

760
00:41:21,670 --> 00:41:25,495
όσοι θέλομε πράγματι
να είμαστε πάντοτε χαρούμενοι,

761
00:41:25,519 --> 00:41:28,311
τότε ας μην κουραζόμαστε
σε μάταια πράγματα,

762
00:41:28,335 --> 00:41:30,104
αλλά ας κοιτάξομε

763
00:41:30,128 --> 00:41:33,090
να βρούμε τη χαρά εκεί
που πραγματικά υπάρχει,

764
00:41:33,114 --> 00:41:36,324
και εκεί που πραγματικά
ο Θεός τη δίνει.

765
00:41:36,348 --> 00:41:40,195
Λοιπόν, παιδιά, να κάνομε
προσευχή γιατί...

766
00:41:40,219 --> 00:42:11,976
[προσευχή & απόλυση]